Działania niepożądane abataceptu u dzieci i młodzieży z MIZS
W ciągu pierwszego 4-miesięcznego okresu profil bezpieczeństwa u 409 pacjentów z wielostawowym MIZS był podobny do profilu w populacji dorosłych. Częste działania niepożądane obejmowały gorączę, a niezbyt częste – krwiomocz i zapalenie ucha. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (3,7%) oraz zakażenie górnych dróg oddechowych (2,9%). W okresie długoterminowym zakażenia wystąpiły u 87,0% dzieci w wieku 2-5 lat vs. 68,2% w grupie 6-17 lat, spowodowane głównie nieciężkimi infekcjami górnych dróg oddechowych.
Bezpieczeństwo abataceptu u pacjentów pediatrycznych
Jak profil bezpieczeństwa u dzieci różni się od dorosłych?
Abatacept oceniano u pacjentów z wielostawowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów (MIZS) w dwóch badaniach klinicznych. Badanie pJIA sc. obejmowało 46 pacjentów w wieku od 2 do 5 lat i 173 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat, natomiast w badaniu pJIA iv. uczestniczyło 190 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat123.
W ciągu pierwszego 4-miesięcznego okresu prowadzonego metodą otwartej próby profil bezpieczeństwa u 409 pacjentów z wielostawowym MIZS był podobny do profilu w populacji z reumatoidalnym zapaleniem stawów123. Oznacza to, że większość działań niepożądanych obserwowanych u dzieci była porównywalna z tymi u dorosłych pacjentów.
Następujące wyjątki charakterystyczne dla populacji pediatrycznej odnotowano u pacjentów z wielostawowym MIZS:
Jakie zakażenia występują u dzieci z wielostawowym MIZS?
Zakażenia były najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi u pacjentów z wielostawowym MIZS. Rodzaje zakażeń spotykane w tej grupie pacjentów były podobne do tych powszechnie obserwowanych w populacjach dzieci i młodzieży leczonych ambulatoryjnie145.
Podczas pierwszego 4-miesięcznego okresu leczenia z zastosowaniem abataceptu podawanego dożylnie i podskórnie u 409 pacjentów z wielostawowym MIZS najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były:
- Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła – 3,7% pacjentów145
- Zakażenie górnych dróg oddechowych – 2,9% pacjentów145
W trakcie 4-miesięcznego leczenia początkowego abataceptem odnotowano dwa poważne zakażenia: ospa wietrzna i posocznica145. Te poważne zakażenia wymagały hospitalizacji i intensywnego leczenia, jednak ich częstość była niska.
Jak często występują reakcje związane z infuzją u dzieci?
Wśród 190 pacjentów z wielostawowym MIZS leczonych produktem ORENCIA podawanym dożylnie jeden pacjent (0,5%) przerwał leczenie z powodu nienastępujących po sobie reakcji związanych z infuzją jak skurcz oskrzeli i pokrzywka6. Jest to bardzo niski odsetek przerwań terapii.
W okresach A, B oraz C ostre reakcje związane z infuzją wystąpiły odpowiednio z częstością 4%, 2% i 4%6. Opisywane reakcje były podobne do tych zgłaszanych u osób dorosłych, co potwierdza porównywalny profil bezpieczeństwa między populacjami.
W grupie 54 pacjentów, u których zaprzestano leczenia produktem ORENCIA w części badania prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby przez okres do 6 miesięcy, nie zaobserwowano żadnego przypadku reakcji związanych z infuzją po ponownym włączeniu leczenia7. Dane te są istotne dla praktyki klinicznej, wskazując na bezpieczeństwo ponownego rozpoczęcia terapii po przerwie.
Jaki jest profil reakcji w miejscu wstrzyknięcia u dzieci?
W grupie 219 pacjentów z wielostawowym MIZS leczonych abataceptem podawanym podskórnie w ciągu pierwszych 4 miesięcy częstość występowania miejscowych reakcji w miejscu wstrzyknięcia wynosiła 4,6% (10/219)45. Jest to porównywalna częstość do obserwowanej u dorosłych pacjentów.
Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi reakcjami w miejscu wstrzyknięcia były:
Nie odnotowano uogólnionych reakcji nadwrażliwości45. Wszystkie reakcje miejscowe miały łagodny charakter i nie wymagały przerwania leczenia, co jest istotną informacją dla rodziców i opiekunów dzieci otrzymujących terapię podskórną.
Jaki jest profil immunogenności u pacjentów pediatrycznych?
Obecność przeciwciał skierowanych przeciwko całej cząsteczce abataceptu lub części CTLA-4 abataceptu oceniano metodą ECL u pacjentów z wielostawowym MIZS po wielokrotnym podaniu abataceptu podskórnie. Ogółem 6,9% (15/218) pacjentów (połączone grupy) miało dodatnią odpowiedź immunogenną w stosunku do wartości wyjściowej w okresie skumulowanym89.
W grupie wiekowej od 6 do 17 lat ogólny odsetek seropozytywności w okresie skumulowanym wyniósł 4,7% (8/172):
- 2,3% (4/172) podczas leczenia89
- 13,6% (6/44) po zakończeniu stosowania abataceptu (≥28 dni po ostatniej dawce)89
W grupie wiekowej od 2 do 5 lat ogólny odsetek seropozytywności był wyższy i wyniósł 15,2% (7/46):
- 10,9% (5/46) podczas leczenia1011
- 37,5% (3/8) po zakończeniu stosowania abataceptu (≥28 dni po ostatniej dawce)1011
Ogólnie przeciwciała przeciwko abataceptowi utrzymywały się przez krótki okres czasu i miały niskie miano. Wydaje się, iż brak leczenia towarzyszącego metotreksatem nie ma związku z występowaniem wyższego odsetka seropozytywności. Znaczenie większej częstości występowania w grupie wiekowej od 2 do 5 lat jest nieznane, biorąc pod uwagę różnicę w wielkości próby1011.
Obecność przeciwciał nie była związana z występowaniem działań niepożądanych bądź też ze zmianami w skuteczności lub wielkości stężeń abataceptu w surowicy w żadnej z grup1011.
Co pokazują długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa?
W okresie stanowiącym przedłużenie badań pJIA (20 miesięcy w przypadku badania pJIA sc. i 5 lat w przypadku badania pJIA iv.) profil bezpieczeństwa u pacjentów z wielostawowym MIZS w wieku od 6 do 17 lat był podobny do tego, który obserwowano u dorosłych71213.
U jednego pacjenta rozpoznano stwardnienie rozsiane w przedłużeniu badania pJIA iv71213. Jest to rzadkie, ale poważne działanie niepożądane wymagające przerwania terapii i odpowiedniego leczenia neurologicznego.
W okresie 20-miesięcznego przedłużenia badania pJIA sc. w grupie wiekowej od 2 do 5 lat zgłoszono jedno ciężkie działanie niepożądane, którym było zakażenie (ropień kończyny)71213. Długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa w grupie wiekowej od 2 do 5 lat z wielostawowym MIZS były ograniczone, jednak dostępne dane nie wskazują na żadne nowe zagrożenia w populacji młodszych pacjentów pediatrycznych.
Czy częstość zakażeń różni się między grupami wiekowymi?
W 24-miesięcznym skumulowanym okresie badania pJIA sc. (4-miesięczny okres krótkoterminowy i 20-miesięczny okres przedłużenia) zaobserwowano większą częstość zakażeń w grupie wiekowej od 2 do 5 lat (87,0%) w porównaniu do obserwowanej w grupie wiekowej od 6 do 17 lat (68,2%)141516.
Było to w głównej mierze spowodowane nieciężkimi zakażeniami górnych dróg oddechowych w grupie wiekowej od 2 do 5 lat141516. Wyższa częstość zakażeń u młodszych dzieci jest zgodna z ogólnymi obserwacjami epidemiologicznymi w populacji pediatrycznej, gdzie dzieci w wieku przedszkolnym są bardziej narażone na infekcje dróg oddechowych ze względu na rozwijający się układ immunologiczny i większą ekspozycję na patogeny w środowisku przedszkolnym.
