Abatacept w reumatoidalnym zapaleniu stawów – szczegółowe wskazania

W reumatoidalnym zapaleniu stawów abatacept stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na konwencjonalne leczenie. Lek wskazany jest w dwóch głównych scenariuszach: u pacjentów z czynnym RZS o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim z niepowodzeniem terapii co najmniej jednym lekiem z grupy DMARDs oraz u pacjentów nieleczonych wcześniej metotreksatem z wysoce czynną, postępującą chorobą. W obu przypadkach stosuje się go w skojarzeniu z metotreksatem.

Kiedy stosować abatacept w RZS? Kryteria kwalifikacji pacjentów

Wskazania u pacjentów z niepowodzeniem terapii DMARDs

Abatacept w skojarzeniu z metotreksatem jest wskazany w leczeniu czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim u pacjentów dorosłych, u których stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na dotychczasowe leczenie z zastosowaniem co najmniej jednego leku przeciwreumatycznego modyfikującego przebieg choroby (DMARDs). Do tej grupy należą zarówno metotreksat (MTX), jak i inhibitory czynnika martwicy nowotworu alfa (TNF).12

W badaniu II oceniano skuteczność abataceptu u 638 pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na metotreksat. Pacjenci zgłaszali tkliwość co najmniej 12 stawów oraz obrzęk co najmniej 10 stawów w momencie randomizacji. Po 6 miesiącach leczenia odpowiedź ACR 20 osiągnęło 68% pacjentów otrzymujących abatacept w porównaniu do 40% w grupie placebo (p<0,001).15

U pacjentów leczonych abataceptem w badaniu II istotną statystycznie poprawę odpowiedzi ACR 20 wobec placebo obserwowano już po podaniu pierwszej dawki (dzień 15.), a poprawa ta utrzymywała się na istotnym poziomie przez cały okres prowadzenia badania. Po 12 miesiącach odpowiedź ACR 20 osiągnęło 73% pacjentów, ACR 50 – 48%, a ACR 70 – 29%.28

Skuteczność u pacjentów z niepowodzeniem terapii inhibitorami TNF

W badaniu III oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania abataceptu u 389 pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na inhibitory TNF. Inhibitory TNF zostały odstawione przed randomizacją, a stosowanie innych leków z grupy DMARDs było dozwolone. Badanie trwało 6 miesięcy w warunkach podwójnie ślepej próby.29

Po 6 miesiącach odpowiedź ACR 20 osiągnęło 50% pacjentów otrzymujących abatacept w porównaniu do 20% w grupie placebo (p<0,001). Odpowiedź ACR 50 osiągnęło 20% vs 4% (p<0,001), a ACR 70 – 10% vs 2% (p<0,01). Wyniki te potwierdzają skuteczność abataceptu u pacjentów, u których wcześniejsza terapia inhibitorami TNF nie przyniosła oczekiwanej poprawy.28

W badaniach otwartych będących przedłużeniem badania III, trwałą i nieprzerwaną odpowiedź ACR obserwowano przez okres 5 lat leczenia abataceptem. Po 5 latach u 91 pacjentów obserwowano 74% odpowiedzi ACR 20, 51% odpowiedzi ACR 50 i 23% odpowiedzi ACR 70.26

Wskazania w wysoce czynnej i postępującej chorobie u pacjentów nieleczonych MTX

Abatacept w skojarzeniu z metotreksatem jest wskazany w leczeniu wysoce czynnej i postępującej choroby u pacjentów dorosłych z reumatoidalnym zapaleniem stawów, którzy nie byli wcześniej leczeni metotreksatem. To wskazanie dotyczy pacjentów z wczesną nadżerkową postacią RZS (czas trwania choroby ≤ 2 lat) z obecnością złych czynników rokowniczych.130

W badaniu VI oceniono skuteczność i bezpieczeństwo stosowania abataceptu u 509 pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej metotreksatu. Pacjenci zostali zrandomizowani do grupy otrzymującej abatacept i metotreksat lub metotreksat i placebo. Wszyscy pacjenci mieli obecność czynnika reumatoidalnego (RF) i/lub przeciwciał przeciwko cyklicznemu cytrulinowemu peptydowi 2 (Anti-CCP2).29

Po 12 miesiącach leczenia odpowiedź ACR 20 osiągnęło 76% pacjentów otrzymujących abatacept plus metotreksat w porównaniu do 62% w grupie otrzymującej metotreksat plus placebo (p<0,001). Remisję wg DAS28-CRP (wynik <2,6) osiągnęło 41% pacjentów w grupie abatacept plus metotreksat w porównaniu do 23% w grupie metotreksat plus placebo (p<0,001).1516

Istotne dane kliniczne: W badaniu VI zaobserwowano statystycznie istotną poprawę odpowiedzi ACR 20 u pacjentów otrzymujących abatacept plus metotreksat już w 29. dniu badania, która utrzymywała się przez cały czas trwania badania. W 12. miesiącu badania u 61% pacjentów otrzymujących abatacept plus metotreksat oraz u 53% pacjentów otrzymujących metotreksat plus placebo nie zaobserwowano progresji choroby w ocenie radiologicznej (TSS ≤ 0).531

Wpływ na postęp uszkodzenia strukturalnego stawów

W trakcie leczenia abataceptem w skojarzeniu z metotreksatem wykazano zmniejszenie postępu uszkodzenia stawów oraz poprawę sprawności fizycznej. W badaniu II mediana wyjściowego wyniku w skali TSS (Total Sharp Score) w modyfikacji Genanta wynosiła 31,7 u pacjentów leczonych abataceptem oraz 33,4 u pacjentów przyjmujących placebo.32

Po 12 miesiącach leczenia średnia zmiana TSS wynosiła 1,21 w grupie abatacept/metotreksat w porównaniu do 2,32 w grupie placebo/metotreksat (p=0,012). Podobnie, ocena nadżerek chrząstki stawowej wynosiła 0,63 vs 1,14 (p=0,029), a wynik w skali JSN (zwężenie szpary stawowej) 0,58 vs 1,18 (p=0,009).3334

Stopień postępu strukturalnego uszkodzenia stawów po 2 latach był istotnie mniejszy niż obserwowany po 1. roku u pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej abatacept (p<0,0001). W 5-letniej obserwacji radiologicznej średnia roczna zmiana TSS utrzymywała się na niskim poziomie, co wskazuje na trwałe hamowanie progresji destrukcji stawów.32

Poprawa sprawności fizycznej i jakości życia

Poprawa sprawności fizycznej była oceniana na podstawie Wskaźnika Niepełnosprawności Kwestionariusza Oceny Stanu Zdrowia HAQ-DI (Health Assessment Questionnaire Disability Index). W badaniu II wartość wyjściowa HAQ-DI wynosiła średnio 1,69 zarówno w grupie abatacept/metotreksat, jak i placebo/metotreksat.35

Po 6 miesiącach średnia poprawa w odniesieniu do wartości wyjściowej wynosiła 0,59 w grupie abatacept/metotreksat w porównaniu do 0,40 w grupie placebo/metotreksat (p<0,001). Po 12 miesiącach wartości te wynosiły odpowiednio 0,66 vs 0,37 (p<0,001). Istotną klinicznie poprawę (redukcja punktacji HAQ-DI o ≥0,3 jednostki) osiągnęło 64% pacjentów otrzymujących abatacept w porównaniu do 39% w grupie placebo.35

Jakość życia związana ze stanem zdrowia była oceniana przy użyciu kwestionariusza SF-36. Obserwowano klinicznie i statystycznie istotną poprawę w grupie stosującej abatacept w porównaniu z grupą placebo w zakresie wszystkich 8 komponentów kwestionariusza SF-36, jak również w Podsumowaniu Komponentów Fizycznych (PCS) oraz Podsumowaniu Komponentów Psychicznych (MCS).36

Indukcja remisji u pacjentów nieleczonych wcześniej metotreksatem

W badaniu SC-III oceniono abatacept podawany podskórnie w skojarzeniu z metotreksatem, monoterapię abataceptem oraz monoterapię metotreksatem w indukowaniu remisji po 12 miesiącach leczenia u 351 pacjentów nieleczonych wcześniej metotreksatem, z wysoce czynnym, wczesnym reumatoidalnym zapaleniem stawów (średni wynik w skali DAS28-CRP wynosił 5,4).24

Po 12 miesiącach leczenia remisję wg DAS28 (DAS28-CRP <2,6) osiągnęło 60,9% pacjentów w grupie abatacept + MTX, 45,2% w grupie MTX oraz 42,5% w grupie abatacept w monoterapii. Iloraz szans dla grupy abatacept + MTX vs MTX wynosił 2,01 (95% CI: 1,18-3,43; p=0,010), co potwierdza przewagę terapii skojarzonej.1314

Remisję kliniczną wg kryterium SDAI (SDAI ≤3,3) osiągnęło 42,0% pacjentów w grupie abatacept + MTX, 25,0% w grupie MTX oraz 29,3% w grupie abatacept. Całkowite odstawienie leku po osiągnięciu remisji prowadziło do utraty remisji (nawrót czynnej choroby) u większości pacjentów we wszystkich trzech grupach.14

Długoterminowa skuteczność w reumatoidalnym zapaleniu stawów

Badania przedłużone wykazały utrzymywanie się skuteczności abataceptu w długoterminowej terapii RZS. W badaniu I odpowiedzi ACR oceniano przez okres 7 lat u 43 pacjentów – obserwowano 72% odpowiedzi ACR 20, 58% odpowiedzi ACR 50 i 44% odpowiedzi ACR 70. Średni czas trwania leczenia abataceptem wynosił prawie 61 miesięcy.26

W badaniu II odpowiedzi ACR oceniano przez okres 5 lat u 270 pacjentów. Obserwowano 84% odpowiedzi ACR 20, 61% odpowiedzi ACR 50 i 40% odpowiedzi ACR 70. Poprawa sprawności fizycznej utrzymywała się przez cały 5-letni okres obserwacji. Wśród pacjentów z istotną klinicznie poprawą stwierdzaną po 12 miesiącach, u 88% obserwowano utrzymywanie się odpowiedzi na leczenie po 18 miesiącach, a u 85% po 24 miesiącach.2637

W 5-letniej radiologicznej ocenie progresji choroby średnia zmiana TSS od roku 4 do roku 5 wynosiła 0,26 u pacjentów pierwotnie zrandomizowanych do grupy otrzymującej abatacept plus MTX oraz 0,29 u pacjentów z grupy placebo plus MTX, co wskazuje na trwałe hamowanie progresji uszkodzenia strukturalnego stawów.33

Abatacept jako skuteczna opcja w różnych stadiach RZS

Abatacept w skojarzeniu z metotreksatem stanowi skuteczną opcję terapeutyczną w reumatoidalnym zapaleniu stawów zarówno u pacjentów z niepowodzeniem wcześniejszego leczenia DMARDs, jak i u pacjentów nieleczonych wcześniej metotreksatem z wysoce czynną, postępującą chorobą. Lek wykazuje udokumentowaną skuteczność w redukcji aktywności choroby, hamowaniu postępu uszkodzenia strukturalnego stawów oraz poprawie sprawności fizycznej i jakości życia.12

Kwalifikacja do terapii abataceptem wymaga starannej oceny klinicznej, uwzględniającej dotychczasowe leczenie, aktywność choroby, obecność czynników prognostycznych (RF, anty-CCP, radiologiczne cechy nadżerek) oraz indywidualne cechy pacjenta. Decyzja o włączeniu terapii powinna być podejmowana przez lekarza specjalistę z doświadczeniem w leczeniu RZS.4

Długoterminowe badania obserwacyjne potwierdzają trwałość efektu terapeutycznego oraz akceptowalny profil bezpieczeństwa abataceptu w wieloletniej terapii, co czyni go wartościową opcją w długofalowym leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów.

Moduły dodatkowe:

Kryteria kwalifikacji pacjentów do terapii abataceptem w RZS

Kwalifikacja do terapii abataceptem wymaga spełnienia określonych kryteriów klinicznych. W przypadku pacjentów z niepowodzeniem wcześniejszego leczenia kluczowe jest stwierdzenie niewystarczającej odpowiedzi na co najmniej jeden lek z grupy DMARDs. Pacjenci powinni wykazywać aktywną postać choroby z obecnością co najmniej 12 tkliwych i 10 obrzękniętych stawów w badaniach klinicznych.4

U pacjentów nieleczonych wcześniej metotreksatem wskazaniem jest wysoce czynna i postępująca choroba ze złymi czynnikami rokowniczymi: obecność przeciwciał anty-CCP i/lub czynnika reumatoidalnego, radiologiczne cechy nadżerek stawowych, wysoki wynik w skali DAS28 (średnio 5,4 w badaniu SC-III). Czas trwania choroby powinien być krótki (≤2 lata w badaniu VI), co pozwala na wczesne zahamowanie progresji destrukcji stawów.24

Porównanie skuteczności abataceptu z innymi lekami biologicznymi

W badaniu V przeprowadzono bezpośrednie porównanie abataceptu i infliksymabu u pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na metotreksat. Po 6 miesiącach obserwowano podobną poprawę wg wskaźnika DAS28 w obu grupach. Odpowiedzi ACR były zgodne z wynikami wg DAS28, potwierdzając porównywalną skuteczność obu leków.3839

W badaniu SC-II porównano abatacept i adalimumab, oba podawane podskórnie bez dożylnej dawki początkowej. Po 12 miesiącach odpowiedź ACR 20 osiągnęło 64,8% pacjentów w grupie abataceptu i 63,4% w grupie adalimumabu (różnica 1,8%, 95% CI: -5,6 do 9,2), co potwierdza co najmniej równoważność metod leczenia. Podobne wyniki uzyskano dla odpowiedzi ACR 50 i ACR 70 oraz remisji wg DAS28.40

Ocena odpowiedzi na leczenie i monitorowanie terapii

Ocena odpowiedzi na leczenie abataceptem powinna być przeprowadzana systematycznie z wykorzystaniem walidowanych skal klinicznych. Podstawowym narzędziem są kryteria ACR (American College of Rheumatology), definiujące odpowiedź jako 20%, 50% lub 70% poprawę w liczbie tkliwych i obrzękniętych stawów oraz w co najmniej 3 z 5 dodatkowych parametrów.12

Wskaźnik aktywności choroby DAS28 (Disease Activity Score 28) pozwala na obiektywną ocenę aktywności RZS oraz monitorowanie odpowiedzi na leczenie. Remisja definiowana jako DAS28-CRP <2,6 jest istotnym celem terapeutycznym. W praktyce klinicznej należy również oceniać sprawność fizyczną (HAQ-DI), jakość życia (SF-36) oraz postęp uszkodzenia radiologicznego w odpowiednich odstępach czasu.38